Krymskie rośliny miodowe to nie tylko wiecznie zielone i ciepłolubne rośliny południowego wybrzeża, ale także typowi mieszkańcy stref leśno-stepowych i artykułu1 Cechy klimatyczne2 Cechy trzymania pszczół3 Roślinność stepowa4 Leśna roślinność Pogórze5 Roślinność Gór Południowe Pasy Północne stoki6 Roślinność na południowym Polne kwiatyCechy klimatyczneNa terenie półwyspu następuje wyraźna zmiana pokrywy roślinnej podczas przemieszczania się z północy na południe. Na terenach górskich istnieje podział pionowy od stóp do dzielą całe terytorium na cztery główne strefy przyrodnicze, z których każda ma własną bazę to, że:step na północy, zachodzie i centrum, z przejściem do stepu leśnego;pogórze leśno-stepowe obejmujące Bachczysaraj, Biełogorsk i Symferopol;góry, w tym grzbiety główne, zewnętrzne i wewnętrzne;wybrzeże południowe – terytorium wybrzeża między Morzem Czarnym a głównym grzbietem trzymania pszczółWarunki naturalne półwyspu są najkorzystniejsze dla pszczelarstwa w trzech z czterech wymienionych stref:u podnóża z leśnym stepem;w górach;na południowym chodzi o step, panują tu nieustanne wiatry. Pogoda zmienia się dramatycznie, szczególnie zimą. Klimatu nie można nazwać ciepłym. Choć region charakteryzuje się rozległymi obszarami przeznaczonymi pod uprawy miododajne, utrzymanie pasiek na tym obszarze jest uważane za przedsięwzięcie pozostałych strefach miododajnych obserwuje się różnorodną florę – około 1,5 tysiąca gatunków roślin u podnóża, gór i na wybrzeżu. Większość z nich została sprowadzona na półwysep przez człowieka w ciągu ostatnich 200 lat i z powodzeniem zakorzeniła się w nowym stepowaStepy krymskie są w większości zaorane. Na gruntach rolnych uprawia się: słonecznik – roślina jednoroczna, która jest cenną rośliną oleistą. Roślina jest ciepłolubna i odporna na suszę. Świetnie czuje się na glinach piaszczystych i glinach. Przy zapylaniu przez pszczoły plon wzrasta o około 30-40%. Dobrze uwalnia nektar i pyłek. Dlatego pasieki chętnie przemierzają pola słoneczników. Średnia wydajność miodu wynosi 30-60 kilogramów na Słonecznik jako roślina miodowa Sainfoin – ważna roślina pastewna w hodowli zwierząt, która kwitnie wczesnym latem. W tym okresie letnie rośliny miododajne nadal nie kwitną, a ogrody już wyblakły. Z tego powodu dla pszczelarzy pola alfonsa mają ogromne znaczenie. Ponadto kultura kwitnie przez 1,5 miesiąca. Uwalnianie nektaru na hektar wynosi około 120 Sainfoin jako roślina miodowa Melony i rośliny ogrodowedobrze się czuje na stepie Krymie. Melony w regionie są reprezentowane przez rodzinę dyni: arbuzy, melony, dynie. Miododajność tych upraw nie jest wysoka, ale pyłek zbiera się z nich w drugiej połowie lata (lipiec, sierpień), kiedy przygotowanie rodzin pszczelich do zimowania jest niezwykle ważne. A same pola wymagają zapylania przez owady. Korzyści są więc obopólne – zarówno pszczelarze, jak i rolnicy będą zadowoleni z wędrówki pasiek. Wydajność miodu z każdego hektara nasadzeń jest następująca: arbuzy – 20-25, melon, dynia – do 30 również: Sage – bylina z rodziny labiatów. Dla pasiek szczególnie cenne są trzy jej odmiany: okółkowata (obrączkowata), łąkowa i lecznicza. Szałwia szypułkowa daje łapówki od 250 do 300-600 kilogramów na hektar. Łąka i lecznictwo – 100-130 Szałwia jako roślina miodowa Lawenda – piękny wieloletni krzew z rodziny Labiate, zdolny do uprawy w jednym miejscu przez 15-20 lat. Ceniony w pszczelarstwie jako źródło leczniczego miodu o delikatnym aromacie i delikatnym smaku. Pola kwitną od czerwca do sierpnia. Średnia wydajność nektaru wynosi 130-145 Lawenda jako roślina miodowaLeśna roślinność stepowaKrymski step leśny jest warunkowo podzielony na dwie części:terytoria przylegające do stepu;oraz tereny podgórskie położone na zagłębieniu pierwszej części strefy naturalnej rosną głównie krzewiaste odmiany roślin miododajnych, zebrane w zarośla i drzewa: Głóg – duży krzew porośnięty cierniami, kwitnący w maju i czerwcu. W sumie znanych jest 47 gatunków roślin. Najpopularniejszą i najbardziej popularną wśród pszczelarzy jest jej zwykła odmiana, którą można wykorzystać do formowania żywopłotów wokół Głóg jako roślina miodowa Kizil – wczesnoletnia roślina miodowa z rodziny Rosaceae, charakteryzująca się długim kwitnieniem od maja do końca lipca (średnio 2,5-3 miesiące). Może rosnąć na glebach nieurodzajnych, odpornych na suchą pogodę i wiosenne przymrozki. Używany do żywopłotów. Zapewnia łapówki w wysokości do 160 kilogramów miodu na hektar gęstych zarośli. dzika róża – ciernisty wieloletni krzew, który kwitnie w maju i czerwcu. Roślina ta dostarcza pasiece głównie pyłek. Może być stosowany w żywopłotach. Wysokość krzewów sięga 1,5-2 metry. soczewki (inne nazwy to „leszczyna”, „orzech laskowy”) – wieloletni krzew z rodziny brzozowych. Rośnie na zboczach i wąwozach, dobrze prosperując na terenach zabudowanych. Może być używany do formowania żywopłotów. Wyrzuca kwiatostany w postaci kolczyków w kwietniu przed otwarciem liści. Pszczoły pracują na leszczynie od rana do wieczora, zbierając pyłek. Jego udział w ulach w ciągu jednego dnia roboczego wynosi około 12%. Kwiaty leszczyny trwają tydzień. Scumpia lub „sumy” – krzew liściasty z rodziny sumaków, osiągający wysokość 2-5 metrów. Z tej rośliny uzyskuje się żółty barwnik dla przemysłu tekstylnego i chemicznego. Może być uprawiana jako roślina ozdobna. Krzew wygląda imponująco, zwłaszcza w okresie kwitnienia, kiedy na jego wierzchołkach pojawiają się żółtozielone wiechy zebrane z drobnych kwiatów. Kwitnie w czerwcu. Wydajność nektaru – 30-40 kilogramów na hektar gęstych zarośli. Grabinnik (inaczej „wschodni” lub „czarny grab”) – przedstawiciel rodziny brzozowej o gęstej zaokrąglonej koronie. Zwykle dorasta do 5-8 metrów. Jego zakrzywiony i żebrowany pień pokryty jest szarą korą. Młode gałęzie pokryte są kudłatymi włoskami. Kiedy kwitnie w kwietniu, wyrzuca małe, jasnożółte kotki. Drzewo jest źródłem pyłku dla pasiek. Liście i młode gałęzie są zbierane na paszę dla zwierząt. Jałowiec pospolity („Veres”) to wiecznie zielony krzew z rodziny cyprysów, który dobrze rośnie w oświetlonych miejscach, ale jednocześnie toleruje ciemnienie. Różni się niewielką wysokością (1-3 metry), stożkową koroną, czerwonawo-brązowymi pędami. Pierwsze nasiona dojrzewają na krzakach w wieku 5-10 lat. Obfite zbiory obserwuje się co 3-5 lat. W tym czasie jałowiec wydziela bladozielony pyłek zebrany przez pszczoły. To przeciętny pyłek. Puszysty dąb – niskie, pieńkowate drzewo z zakrzywionym pniem z rodziny buków, wyróżniające się owłosionymi pąkami i gałęziami młodych pędów. Dojrzałe drzewa kwitną latem, emitując głównie pyłki. Żołędzie dojrzewają wczesną podgórskie lasu stepowego częściowo zajmują północne stoki i zagłębienie między grzbietami. Występują tu lasy dębowe, niewielkie zarośla dębów i strefie lasu mieszanego rośnie: Klon polny – ciepłolubne drzewo o wysokości od 10 do 15 metrów o kulistej koronie. Czasami jest uprawiany jako żywopłot. Różni się 5-klapowym, owłosionym liściem. Kwitną tylko dojrzałe drzewa powyżej 15 roku życia. Kwitnienie rozpoczyna się w maju i trwa dwa tygodnie. Według niektórych danych rasa ta jest w stanie wyprodukować do 1 kilogramów miodu na Klon jako roślina miodowa Wiąz (wiąz) – przedstawiciel rodziny wiązów, kwitnący wczesną wiosną (kwiecień, maj). W regionie występują dwie odmiany – ostrokrzew i nagie. Drzewa wydzielają nektar wyłącznie w sprzyjających latach. Zasadniczo pszczoły zbierają pyłek na wiązach, który służy do wiosennego rozwoju rodzin. Biały svidina (inne nazwy to „dereń”, „biała telikrania”) – krótki krzew z rodziny dereni. Różni się jaskrawoczerwonymi gałązkami, które od starości wyginają się w łuk. Liście jesienią przebarwiają się na purpurowoczerwono. Latem są dwukolorowe: ciemnozielone powyżej i szaro-białe poniżej. Krzew kwitnie od 2-3 roku życia. Białe kwiatostany corymbose kwitną dwa razy w roku: w połowie czerwca (obfite kwitnienie) i na początku września (pojedyncze kwiatostany). Dokładna produkcja miodu nie jest znana. tokarz – ciernisty bylinowy krzew z rodziny śliwy. Dobrze rośnie na zboczach, osiągając wysokość 2 metrów. Można sadzić jako żywe ogrodzenie przy pasiekach. W zacienionych miejscach jej gałęzie są prawie pozbawione cierni, a od słonecznej strony roślina zawsze będzie ciernista. Kwitnie wiosną, zapewniając pszczołom dobre wsparcie zbiorów miodu. Wydajność nektaru wynosi około 30 kilogramów na hektar. Berezkin należy do rodziny o tej samej nazwie. Może to być krzew lub niskie drzewo z korkowymi naroślami na korze. W podgórskim stepie leśnym często można znaleźć belki (lub „europejski euonymus”), kwitnące zwykłymi pół-parasolami z żółto-zielonymi kwiatami. Jesienią krzew jest usiany różowo-czerwonymi trującymi owocami. Rośnie na obrzeżach zagajników dębowych, dobrze znosi suszę. Może być stosowana jako nasadzenie ozdobne, z zastrzeżeniem ostrożności w obchodzeniu się z owocami. Kwitnie w kwietniu, zapewniając wsparcie łapówki dla u podnóża jest reprezentowana przez piętnaście gatunków na Gór KrymskichTa strefa przyrodnicza charakteryzuje się podziałem na strefy pionowe, a region podzielony jest na trzy części:stoki południowe, porośnięte typową roślinnością krymską;płaski blat – płaskowyż;zbocza północne, pod wieloma względami podobne roślinnością do stokiTa część strefy przyrodniczej zasiedlona jest głównie przez krzewy. Spośród dzikich roślin częściej niż inne rośliny występują: bluszcz – pnący wiecznie zielony krzew z rodziny Araliaceae o skórzastych liściach, dorastający do 25-30 metrów, często oplatający skały i drzewa. Rozpuszcza żółtozielone kwiaty, zgrupowane w racemose kwiatostany we wrześniu. Nektar wydzielany jest do początku października, wykazując doskonałą produkcję miodu. Jako łapówka często porównywana jest do lip i jadalnych kasztanów. Jak wiecie, lipa może zapewnić zbiór od 600 do 1 kilogramów na hektar. Miód z bluszczu szybko się krystalizuje. Jest prawie biały, aromatyczny w smaku i zapachu, z miętowo-mentolowym posmakiem. kreteński ladannik („Róża kamienna”, „róża skalna”, „czystek”) – wieloletni krzew z rodziny czystek. Jej różowe kwiaty przypominają dziką różę. Gałązki i liście charakteryzują się czubatym pokwitaniem. Kwiaty rośliny nie żyją długo – tylko jeden dzień. Mącznik („Truskawka”, „arbutus”) – wiecznie zielone niskie drzewo lub krzew z koralowo-czerwoną korą, pokryte skórzastymi liśćmi. Jego kwiaty są biało-różowe, zgrupowane w wiszące wiechy, przypominające kształtem latarnie. Rośnie bardzo wolno, osiągając 45 metrów wysokości dopiero w wieku 5 lat. Jest uważana za dobrą roślinę miodową, ale uzyskany miód ma nieco gorzki smak. Dokładna produkcja nektaru nie jest znana. Rzeźnik (inne nazwy to „ruskus”, „cierń myszy”) – wiecznie zielony krzew z rodziny szparagów. Różni się zmodyfikowanymi pędami, które pełnią rolę liści. Kwiaty z zielonkawym okwiatem rozwijają się bezpośrednio na górnej powierzchni pędu. Roślina jest również wykorzystywana do celów dekoracyjnych. Dokładna produkcja miodu nie jest znana. jeżyna – niski krzew z rodziny różowatych, który między innymi rośnie w zaroślach. Kwitnie w czerwcu i sierpniu. Cały okres wydalania pyłku i nektaru trwa 1,5 miesiąca. Wraz z innymi letnimi roślinami miododajnymi stanowi główną łapówkę letnią. Wydajność – 20-25 kilogramów miodu na hektar. Drzewo trzymania (trzymaj drzewo) lub „Cierń Chrystusa” to dobrze znany śródziemnomorski krzew z rodziny kruszyny. Roślina jest usiana ostrymi cierniami. Kwitnie niepozornymi żółtozielonymi kwiatostanami kwitnącymi od lipca do sierpnia. Może być stosowany w zielonych żywopłotach. Wydajność miodu wynosi około 60-70 Trzymaj drzewo jak roślinę miodową orzech laskowy, który jest najbliższym krewnym leszczyny pospolitej (leszczyny). Różni się dużymi owocami w postaci orzechów. Kwitnie gwałtownie wiosną w kwietniu, maju, dostarczając rodzinom pszczelim dużej ilości pyłku. W pszczelarstwie służy do tworzenia zagrody mieszkalnej dla pasiek. drzewo Abrahama (inne nazwy to „prutnyak”, „zwykły vitex”) – drzewiasty krzew z rodziny lamin, pokryty gęstymi włosami. Gałęzie wydzielają ostry aromat. Podczas kwitnienia tworzą się na nich wierzchołkowe kłoski lawendy. Krzew kwitnie od czerwca, wypuszczając nektar do października. Odnosi się do wtórnych roślin miododajnych. Puchar drzewo („Niesplik”) – przedstawiciel różowej rodziny o ciernistych gałęziach i jadalnych owocach w kształcie gruszki. Z trzech dzikich odmian w ogrodach można uprawiać tylko jedną odmianę – krymską (niemiecka). Drzewo ma rozłożystą koronę, usianą płaskimi, niczym spodki, jasnoróżowymi kwiatami na wiosnę. Drzewo służy do ozdabiania krajobrazów. Jesienią jej liście nabierają pięknego brązowo-czerwonego odcienia. Ponowne kwitnienie występuje w sierpniu-wrześniu. Nieszpułka jest określana jako wtórne rośliny miododajne. Zamaniha – rzadki krzew kolczasty z rodziny Araliaceae. W medycynie ludowej ceniony jest na równi z żeń-szeniem. Zielono-żółte kwiaty krzewu zebrane są w proste parasole. Są rozwiązane w czerwcu, zapewniając dodatkową łapówkę. Liście przypominają strukturę i kształt południowych zboczach dziko rosną również krzewy jałowca i dzikiej róży. Z powszechnej tu przez człowieka roślinności form ozdobnych i owocowych można wyróżnić: orzech włoski (inne nazwy: „royal, voloshsky”) – duże drzewo należące do rodziny o tej samej nazwie. Kwitnie na początku, w połowie maja, jednocześnie z kwitnieniem liści. Kwiaty pręcikowe wyglądają jak zielonkawe bazi, a słupki „siedzą” na wierzchołkach gałęzi. Kultura zapylana jest przez wiatr. Pszczoły zbierają z niej tylko pyłek, a następnie w niewielkich ilościach. Drzewo granatu (inne nazwy to „granat”, „granat”) – to małe drzewo lub krzew z rodziny Derbennikowów. Różni się cienkimi kolczastymi gałązkami pokrytymi błyszczącymi liśćmi. Pomarańczowo-czerwone kwiaty mają kształt lejka. W cieniu roślina nie kwitnie. Drzewo należy do wtórnych wiosennych roślin miododajnych. Niezwykle popularny wśród subtropikalnych ogrodników. Słodkie migdały („Almond”) należy do rodziny o tej samej nazwie. Uprawiane w celu uzyskania aromatycznych nasion orzechów stosowanych w przemyśle cukierniczym. Wtórna roślina miododajna. Słodki kasztan lub siew (prawdziwy) – najbliższy krewny kasztanowca, ale z odpowiednimi owocami do jedzenia. Należy do rodziny buków. Zaczyna przynosić owoce w wieku 20 lat. Jej niepozorne, zielonkawe kwiaty zgrupowane są w długie kłosy. Kasztan kwitnie w czerwcu i lipcu. Może być zapylany zarówno przez wiatr, jak i owady. Pszczoły chętnie pracują na jej kwiatostanach, pozyskując nektar z kwiatów żeńskich (mężczyźni dostarczają pyłku). Wydajność miodu od 500 do 600 kilogramów na hektar gęstych nasadzeń. Wypompowany miód ma płynną konsystencję, ma charakterystyczny gorzki smak. Drzewo pistacjowe („Pistachio”) należy do rodziny sumach. Może tworzyć rzadkie lasy o tej samej nazwie. Roślina jest odporna na suszę, wytrzymuje mrozy do -25 stopni. Kwitnie bardzo małymi zielonkawymi kwiatami, zebranymi w kłosy wiechy. Takie kwiatostany znajdują się w kątach liści. Kwitną w marcu, kwietniu. Uprawiane na orzechy. W pszczelarstwie jest wtórną rośliną miododajną, która zapewnia wczesną łapówkę. Drzewo figowe (inne nazwy to „figa”, „figa”, „jagoda wina”) – roślina o jasnoszarej korze z rodziny morwowa o nieokreślonych heteroseksualnych kwiatach rosnących na różnych drzewach. Zapylane głównie przez specjalną rasę os (blastophagus), pracujących wyłącznie na tej kulturze. Fejxoa („Akka”) to wiecznie zielony krzew lub drzewo z rodziny mirtów. Cenna roślina owocowa, która dobrze rośnie w klimacie subtropikalnym. Wyróżnia się szorstką zielonkawobrązową korą, eliptycznymi liśćmi z owłosieniem od spodu (powierzchnia jest gładka na wierzchu) i różowoczerwonymi jasnymi kwiatami z dużymi czerwonymi pręcikami. Kwitnie w maju, czerwcu przez trzy tygodnie. Wtórna roślina miododajna. Wisteria (inna nazwa „wisteria”) to roślina pnąca z rodziny motylkowatych, usiana pachnącymi liliowymi frędzlami w okresie kwitnienia. Ta winorośl kwitnie na przełomie marca i kwietnia. Bylina dobrze przyciąga pszczoły, będąc wczesnowiosenną rośliną miodową. okrąg – szybko rosnące drzewo z rodziny Simarubaceae, pokryte pierzastymi liśćmi. Kiedy pąki się otwierają, pędy wydzielają nieprzyjemny zapach. Kwiaty są małe, zgrupowane w wiechy w kształcie świec. To jest wtórna roślina miodowa. Banan – wieloletnie zioło dające jadalne owoce. Uprawy spożywcze i pastewne cieszące się dużą popularnością na świecie. Ma pojedyncze, różowe lub fioletowe, 3-płatkowe kwiaty posadzone na długich szypułkach. Liście są szerokie, wydłużone. Wydajność miodu jest nieznana. Boxwood – wiecznie zielony krzew lub drzewo z rodziny o tej samej nazwie, kwitnące drobnymi kwiatami (znajdujące się w kątach liści). W ogrodnictwie ozdobnym jest ceniony za błyszczące liście i gęstą koronę, która dobrze znosi przycinanie – można uformować dowolny kształt. Kwitnie pod koniec lutego. Według niektórych doniesień nektar zebrany z rośliny jest trujący dla ludzi. magnolia Jest odpornym na suszę krzewem należącym do rodziny berberysów. Dobrze cienie. Może służyć do organizowania żywopłotów. Na wysokości ta wiecznie zielona roślina osiąga 90-100 centymetrów. Jej liście są usiane kolczastymi zębami wzdłuż krawędzi. Jesienią nabierają pięknego złocistobrązowego odcienia. Krzew kwitnie co roku, a każda roślina ma do 42 tysięcy jasnożółtych kwiatów, zgrupowanych w stojących wiechach. Okres kwitnienia wynosi trzy tygodnie (od końca kwietnia do drugiej dekady maja). Wiechy kwitnące są chętnie odwiedzane przez pszczoły lotne. Wydajność miodu do 100 kilogramów na hektar. Akacja jedwabna (inna nazwa to „albitsia linkoranu”) – niskie drzewo z rozłożystą ażurową koroną, kwitnące od maja do sierpnia. Białawo-żółte kwiaty wyglądają bardzo pięknie dzięki długim biało-różowym pręcikom. Roślina z powodzeniem rozmnaża się przez samosiew. Uważana jest za dobrą roślinę miodową, chociaż nie ma dokładnych informacji o jej nektarowaniu. Przysiad Hamerops – jedna z odmian palm, które przystosowały się do egzystencji w Europie. Różni się szerokimi wachlarzowatymi liśćmi i jasnożółtymi kwiatami, zgrupowanymi w rozgałęzione kwiatostany. Kwitnie w kwietniu, wytwarzając nektar i pyłek do początku czerwca. Wydajność miodu tej kultury dekoracyjnej jest strugane i korkowe, również hodowane sztucznie, są interesujące dla pszczelarzy tylko jako pyłek przeciętny. Dąb kwitnie w maju i tylko dojrzałe drzewa przynoszą owoce. Platany są z powodzeniem wykorzystywane w dekoracyjnym projektowaniu miejskich krajobrazów. Są to prawdziwe długie wątroby w królestwie roślin (są przedstawiciele gatunku w wieku dwóch tysięcy lat). Orzechy powstają tylko w dojrzałych górskiePasy górskie południowych stoków znajdują się powyżej 226 m dole występują lasy mieszane utworzone przez grab drobnolistny, sosnę krymską, dąb aż do płaskich wierzchołków, leżą lasy bukowe. Sporadycznie występują: sosny (zwykłe i krymskie), osiki, klony. Są krzewy jarzębiny (link) i stoki Północne zbocza są w większości zalesione. Nie ma tu najniższego pasa, gdzie rośliny są celowo hodowane przez człowieka, jak na południowych dolnej części północnych stoków rosną dęby i graby drobnolistne. Występuje również:leszczyna (leszczyna) – pyłek wczesnowiosenny;osiki;euonymus – kwietniowe rośliny miodowe;głóg;berberys (link), którego niektóre odmiany dają do 230 kg miodu z hektara;kruszyna to wczesnoletnia roślina miododajna, która dostarcza 15-20 kilogramów lasy grabowo-bukowe przeplatane brzozami, lipami, sosnami pospolitymi, klonami, dereniami i nimi leżą jałowce z rzadkimi inkluzjami cisów i wilkołak. Ten ostatni to wiecznie zielony krzew o zielonych kwiatach, które kwitną wczesną wiosną lub późną zimą. Nie ma szczególnej wartości dla pasiek. Jagody rośliny są na południowym wybrzeżuFlora południowego wybrzeża zawiera szereg egzotycznych roślin, które zostały tu sztucznie rozmnożone. Wykorzystywane są do celów dekoracyjnych – do dekoracji ogrodów, parków w miastach i sanatoriów. Występują gatunki kwitnące zimą i powtarzające się 2-3 razy w roku. To: bratki lub trójkolorowy fiolet z kwiatostanami z przewagą odcieni niebieskiego i fioletowego. Kwitnie od maja do zimy. Jest uważana za drobną roślinę miododajną i dobre źródło pyłku. Himonant Jest wiecznie zielonym krzewem liściastym z rodziny Calicantha o praktycznie nagich gałęziach. Kwiaty są żółte z fioletowymi płatkami wewnątrz. Kwitnie od drugiej połowy grudnia do maja. Wydzielają silny, przyjemny aromat. Roślina jest wczesnowiosenną rośliną miodową. Kamelia japońska – roślina krzewiasta o szarobrązowych gałęziach i purpurowych młodych pędach, prawie pozbawiona ulistnienia. Kwitnie zimą i wczesną wiosną czerwonofioletowymi drobnymi kwiatkami. Wisteria kwitnie dwa lub trzy razy w roku. Jeden z zakwitów liany występuje pod koniec marca, na początku kwietnia. Jej pachnące liliowe frędzle dobrze przyciągają latające gatunków roślinności przywiezionych przez człowieka można również zauważyć:Kilka odmian palm (washingtonia, daktyl, hamerops i inne).Około 300 odmian fig… Na niektórych obszarach nabiera wszystkich cech samosiewa. Robinia To różowo kwitnąca odmiana akacji sprowadzana z Kanady. Od kwietnia do października kwitnie falowo w odstępie 2-3 tygodni, wykazując wydajność miodu od 40 kilogramów na hektar plantacji. Włoska odmiana gledicii, która zajmuje drugie miejsce pod względem wydajności nektaru po akacji. Kwitnie pod koniec maja, na początku czerwca przez 5-7 dni. Łapówki od drzewa do 250 Gledicia jako roślina miodowaJeśli chodzi o kalendarz kwitnienia roślin miododajnych na Krymie, jest on opracowywany indywidualnie przez każdego pszczelarza. Ponieważ nie da się przewidzieć ze 100% dokładnością czasu pojawienia się kwiatów na roślinach nawet w jednej osadzie, nie mówiąc już o różnych częściach półwyspu. Sytuacja zmienia się dosłownie z roku na rok. Na przykład akacja może kwitnąć w drugiej dekadzie maja, ale czasami wyrzuca pachnące kwiatostany w pierwszych dniach tego na południowym wybrzeżu migdały kwitną przed wszystkimi innymi – koniec lutego, początek marca. następnie fioletowy („Certis”) – roślina krzewiasta z rodziny motylkowatych o nieregularnych różowych kwiatach w kształcie dzwonu, zebrana w pędzle lub pęczki. Jego wartość dla pasiek polega właśnie na wczesnym kwitnieniu, zanim pojawią się liście. Paulownia (inna nazwa „Drzewo Adama” lub „Paulownia”) – wysokie drzewo liściaste z rozłożystą koroną i fioletowo-liliowymi wiechami, zebrane z dzwonkowatych kwiatów. Tulipanowiec, znany w biologii jako „lirodendron tulipanowy”, „lyran”, jest przedstawicielem rodziny magnolii. Roślina ma masywny pień, piramidalną koronę i charakterystyczne kwiaty o zielonkawożółtym odcieniu. Podczas kwitnienia wydzielają aromat ogórka. Według literatury liran produkuje dużo nektaru wczesną wiosną. Nie podano jednak dokładnej produkcji miodu. Mirt lub mirt jest wiecznie zieloną rośliną o pięknych białych, 5-płatkowych kwiatach charakteryzujących się wydłużonymi pręcikami. Kwitnie wiosną, zapewniając wsparcie łapówek. Oleander – piękny krzew z rodziny kutrovy o rozłożystych brązowych pędach pokrytych wąskimi liśćmi. Kwiatostany są różowe lub białe, zebrane na końcach gałązek. Kwitnie od końca maja do października. Uprawiana ostrożnie ze względu na toksyczny sok zawierający również zauważyć winnice, które zapylane są nie tylko przez wiatr, ale także przez pszczoły. Ich wydajność miodu jest niska – od 5 do 10 kilogramów na hektar. Jednak pola odłogowane pod tę uprawę zajmują duże powierzchnie. Ponadto winorośl jest źródłem spadzi o wysokiej zawartości kwiatyPoza osadami i sanatoriami rozciąga się nisko porośnięty las zamieszkany przez rośliny liściaste i wiecznie rośnie:puszysty dąb;grab;trzymaj drzewo;igła;kilka odmian dzikiej róży (turecki, pies i inne).Wzgórza i grzbiety przybrzeżne zasiedlają jałowce, buki, sosny. Ponadto sosny zajmują około 13% tego obszaru przyrodniczego. Oddzielne trakty z rzadkimi gatunkami zostały objęte ochroną, np. sosna wyższych rzędach grzbietów w pobliżu górskich płaskowyżów znajdują się północne typy roślinności: Gruszka – wieloletnie zioło lecznicze o zaokrąglonych dużych liściach i fioletowo-czerwonych kwiatach. Wyglądają na bardzo małe, zebrane w pędzel. Kwitną od maja do czerwca, zapewniając wczesne łapówki. Wisząca brzoza – przedstawiciel rodziny o tej samej nazwie, aktywnie kwitnący w kwietniu, maju. Jest dobrym dostawcą pyłku dla pasiek (zbieranego z męskich kwiatostanów w postaci długich kolczyków). Kostianik – wieloletnia trawa z długimi pędami pełzającymi po ziemi. Liście miododajnej rośliny są trójlistkowe, posadzone na długich ogonkach i pokryte twardymi włoskami. Białe kwiaty są małe, zgrupowane w łuski lub małe parasolki. Kwitnie w maju i czerwcu zapewniając wczesnoletni zbiór Biorąc pod uwagę, że przemysł rolniczy na półwyspie jest wiodący, pasieki koczownicze mają wszystkie zalety. Rozległe winnice, sady, pola uprawne olejków eterycznych (głównie w obszarze słonecznika i rzepaku) wymagają owadów zapylających. Na pasiekach stacjonarnych możliwość gwarantowanego poboru miodu jest zauważalnie mniejsza.